Saludos cosmonautas,
tal día como hoy hace un año la Arcadia despegaba por primera vez, un servidor se ponía a los mandos de control para dirigir la nave hacia un destino completamente incierto. No teníamos carta de navegación, ningún mapa estelar, simplemente una ilusión, las ganas de echarnos a los mares negros del espacio para iniciar un viaje sin fecha de regreso y lleno de posibilidades. No sabíamos muy bien como nos iba a salir la cosa, no teníamos muchas expectativas, y seguramente eso ha hecho que cada acontecimiento haya sido una sorpresa muy bien recibida.
La primera prueba de que no teníamos ni idea de lo que hacíamos al principio es que a los pocos meses de existencia ya quisimos cambiar el aspecto de la Arcadia (abandonamos Blogger a favor de WordPress), pero no solo cambiaba el aspecto si no su contenido, ya que empezamos a apostar cada vez más por la creación de contenidos propios, algo que nos conlleva mucho más trabajo, pero también mayores recompensas. Así pues potenciamos Mamonaku Films, nuestra “productora audiovisual”, que en realidad nació de un “video familiar” de nuestro primer viaje a Japón, y así empezamos a hacer vídeos de nuestros viajes a China, Japón y EEUU. Además nos embarcamos en la aventura de hacer unos stop-motion con nuestros pequeños Kamen Rider, también nos pusimos a montar paranoias varias para el movimiento anti-gatostiable, y lo más novedoso, hemos fichado al Profesor Hurías, un experto en cultura de masas muy especial y que os prometemos que volverá un día de estos.
The Captain, una ilustración de UltraLo.
Pero si algo hizo que este humilde blog despegara fue nuestro proyecto faraónico, un documental con título pero sin fecha de estreno aún, y es que tanto por falta de tiempo como por problemas técnicos se ha ido retrasando de forma escandalosa (y nos arrodillamos y reverenciamos a la japonesa para pedir perdón por ello mil millones de veces). Se trata de “Crónicas desde Cipango“, una especie de reportaje que hicimos en nuestro tercer viaje a Japón, entrevistando a bloggers españoles residentes en Japón (Ale, Jose, Micko y Óskar), para saber más de la vida de los bloggers expatriados y también para conocer lo bueno de Japón, pero también lo malo (algo que muchas veces se olvida que existe). Prometemos que “Crónicas desde Cipango” estará acabado en 2010, y tenemos un objetivo que cumplir, y es que se pueda ver en la próxima edición del Saló del Manga de Barcelona, ¿lo conseguiremos?
¿Convenceremos así a los responsables de Ficomic del Saló del Manga?
Otro de los grandes proyectos que se ha iniciado en este blog (y con la compañía de muchos otros) es la “marca TLQM“: el ya popular slogan, hashtag, concepto, palabro, vocablo, que todo el mundo pronuncia cuando algo es… TODO LO QUE MOLA. Creemos haber dado un concepto que une a muchos blogs, twitters y cosmonautas que pululan por la red y fuera de ella, y que expresa muy bien una idea, una sensación, una forma de describir aquellas cosas que nos suscitan esa emoción que algunos pueden llamar “friki”, y que otros llamamos simplemente TLQM. Ale usó la idea de “todo lo que mola” para describir cierto tipo de tiendas niponas, pero es un concepto que ya se aplica en muchos otros contextos (incluso se ha creado la contrapartida, el #TLQJ). Prueba del éxito es que ya hemos celebrado una primera cumbre #TLQM (de la que pronto veremos imágenes), y que a pesar de ser unos pocos, eran muchos los que querían estar allí (y estuvieron en nuestros pensamientos), a raíz de esto hemos creado unas camisetas muy molonas (que siguen estando a la venta) y también una semana del NEXO #TLQM con muy buena aceptación por parte de los cosmonautas (en Enero la segunda, con muchos más blogs implicados). Pero esto no acaba aquí, ya que tenemos otra iniciativa entre manos que esperamos se desarrolle en los próximos meses (ya os contaremos).
@nars_one se curró esta graffitti con las siglas TLQM, ¡gracias Nars!
La verdad es que no tenemos muy por la mano los números que manejan los blogs habitualmente, pero en todo caso lo conseguido nos parece increíble, mucho más allá de lo que podíamos imaginar al principio (sobretodo porque a menudo tratamos temas bastante minoritarios como el tokusatsu – nuestra mayor victoria ha sido convencer a algunos cosmonautas para que se introduzcan en el tema). En todo caso, en el momento de escribir llevamos más de 44.000 visitas, con 235 posts en total y 3520 comentarios. Nuestro post más visto en un único día fue el de las Camisetas #TLQM, junto con la saga del Gatostiable o el video del XV Saló del Manga de Barcelona, pero el que seguramente lleva un mayor e ininterrumpido ritmo de visitas sea el de las tiendas de Todo Lo Que Mola (el post que lo inició todo).
¿El Hijo de Urías? (según @epi69blas)
Por último, y no por ello menos importante (todo lo contrario), queremos celebrar que en este trayecto hemos estado acompañados por muchos cosmonautas: algunos realmente fieles y activos en los comentarios, otros más silenciosos pero que ahí están, después ocasionales visitantes, algunos de los cuales se han convertido en cualquiera de los dos primeros. Hemos tenido la suerte de poder desvirtualizar a muchos de ellos y establecer grandes amistades, y también tenemos que reconocer el blog nos ha abierto las puertas a conocer a mucha otra gente interesante. Es un tópico, lo sabemos, pero no se puede evitar soltarlo, creo que si no se suelta este tópico en momentos así el universo puedo implosionar o un agujero negro se tragará la tierra: pero es bien cierto que sin todos vosotros, los que nos leéis casi a diario, los que comentais, los que retweeteais, los que nos linkais, e incluso los que nos odiáis (alguno habrá, quizás muchos), sin todos vosotros esto no sería lo mismo y tendría mucho menos sentido. Reconozcámoslo, dudo mucho que hubiésemos llegado a un año de Arcadia si hubiésemos seguido predicando en el desierto todo este tiempo (tal y como hacíamos en la época blogger). Esto no significa que sintamos una obligación por postear, porque disfrutamos con todos los posts que hacemos, y disfrutamos haciéndolo cada día. Nos debemos a nuestro público por apoyarnos y hacernos caso, y en ese sentido nuestra gratitud no se acabará nunca. Pero también seguiremos posteando sobre los temas que nos da la gana, cuando nos dé la gana, a pesar de que bajen las visitas (como suele pasar cuando hablamos de Metal o ponemos los stop-motion) o la gente pierda el interés. Si un tema tiene éxito, bienvenido sea, si nos gusta seguiremos hablando de eso. Pero no nos pondremos a hablar de las novedades de videojuegos, de móviles o de actualidad porque sean temas que atraen más lectores (sin ánimo de ofender a los que lo hacen, por supuesto). Sencillamente hablaremos de aquellas cosas que nosotros pensamos que forman parte de la cosmogonía del joven Urías, y que él quiere compartir con todos los cosmonautas que nos acompañan en este viaje. En definitiva, hablaremos de todo lo que Urías cree que forma parte de Todo Lo Que Mola, ya sea desde aquí o desde Kenya, hasta que nos cansemos o nos muramos, o vamos, hasta que Ramoncín nos cierre el blog.
El “making of” de un vídeo que no hemos llegado a publicar sobre nuestra “gran afeitada”, y dudamos mucho que lleguemos a publicarlo.
Cosmonautas, nos leemos en el próximo post, en el que haremos una selección de las búsquedas más raras que han llevado a algunos internautas hasta la Arcadia, no se lo pierdan… ¡es tronchante! ¡Hasta luego, y gracias por el pescado!

La plantilla de la Arcadia de Urías celebrando el 1er Aniversario.















Felicidades por el añito cumplido, la Arcadia se lo merece. En hora buena llegaste y en hora buena te conocimos; sólo me queda darte la enhorabuena por ello. Es un placer tenerte ahí y estar aquí para disfrutarte. Gracias a la Arcadia, gracias al Capitán; y gracias a ti, Urías.
Un abrazo lejano y cercano al mismo tiempo :*
Pues es recíproco todo esto, así que gracias a ti también. ¡Un besito y un abrazote! :D
FELICIDADESSSSS!!!!
Siempre pense que llevabas más tiempo la verdad ^^
Después de discutirlo con algunos expertos, eso de que parezca que este blog es más viejuno es bueno. xD
¡Muchas gracias Davigimon!
Enhorabuena por este 1er año y que sean muchos más.
Gracias Santi! Y que tú lo veas! (para que me leas xDDD)
Me pongo la txapela ahora mismo para poder quitármela, si señor,
¡¡¡ Zorionak chato !!!!
Yo me la quito cada vez que te veo :)
Eskerrik asko!!!
Me quito la barretina, ¡por supuesto!
¡Felicidades a toda la tripulación! Y que sean muchos más ^^
Lo mismo que le decía a Santi, y que tú puedas verlo ^_^
Me uno al coro de felicitacionessss!
Como davigimon, me da la sensación que lleva más tiempo la Arcadia surcando los mares intergalácticos de la red. Ya comenté en alguna parte que Urías era un kouhai con la fuerza de un senpai. XD
Banzaaaai por TLQM!
Me ha gustado mucho esto de ser un kouhai con la fuerza de un senpai, me ha convencido de que es bueno que la gente crea que llevo más de un año ^_^
Moltes gràcies!!!
Yeah! Felicidades! Te sigo de no hace mucho pero ya me tienes aquí como un grumete!
Arrrr Ò_<
Ánimo y sigue así!
¡Encantado de tenerle en la tripulación, grumete Dieck!
¡Muchas gracias!
¡Feliz AniBLOGsario! y que sigan muchos más :)
Saludos cordiales.
¡Muchas blogracias Nora, lo mismo digo! :D
Sin duda un descubrimiento el blog de Urías y su tripulación. Solo es el comienzo de una larga travesía, seguro ;) A continuar con TLQM.
Un saludo!
Precisamente cuando digo que he podido conocer gente gracias al blog… ;-)
¡Gracias!
¡Uooooh! ¡Muchas felicidades! ¿Solo hace un añito? Uau, pensaba que sería mucho más. Te has currado un post magnífico, como siempre, muy emotivo. Te mereces todas esas visitas y comentarios y todo de lo que hablas, que te lo curras un montón.
Mi blog también cumple años dentro de poco, concretamente el día 27, y concretamente dos añitos ya. A lo tonto… Tendré que pensar algo para poner ese día.
FELICITEISHONS!
Y por cierto, como asesor cultural del Salón del Manga seguramente podré ayudarte a realizar la presentación de ese documental, o sea que cuenta conmigo.
Me acabas de dar motivación extra para acabarlo cuanto antes :D ¡Gracias otra vez!
¿Qué pasa? ¿Uno se pone tontorrón en estas fechas y se monta un blog? xD
Nada, que uno intenta hacer lo que puede, y si se disfruta creo que se nota, como se nota en Mangaland.
Moltes gràcies Marc!
Felicidades Capitán, a seguir así ! :P
¡Lo mismo digo! ¡Muchas gracias!
Un añico solo y con esa barba. Si es que estos blogs…Te felicito. La verdad no se cuando tiene mi blog…voy a preguntarselo ahora.
Pregunta, pregunta, si es un blog te lo dirá, si es un bloga es de mala educación preguntar. ¡Muchas gracias!
Moltes felicitats crack!!! Ja t’he dit moltes vegades que has sigut el rookie de l’any. No obstant això, ara passes a ser Don Urías, perquè vas directe al All Star!!!
Una forta abraçada i ens vegem a Alacant en uns dies!!!
I cada vegada que m’ho dius em poso vermell xD
Gràcies crack!!! Ens veièm aviat!
Felicidades Muchacho!
todo un placer poder leer las aventuras de esta nave!
¡Muchas gracias Taco! El placer es mío :)
¡Feliz Cumpleaños bloguero! :)
¡Muchas gracias! ¡Miau! ;-)
Feliz cumpleaños.
No me han dejado ningún tópico.
Bueno, si:
¿Un año ya? ¡Pero si parece que fue ayer!
Por fin alguien que me ve jovencito xD
¡Muchas gracias! ¡Y hasta pronto!
Felicidades mil!
Descubrí la arcadia hace poquico, pero desde entonces no he parado de hacer flashbacks leyendo gran parte de los post’s anteriores. Porque molan.
A seguir mucho tiempo así! :)
¡Muchas gracias Gabito!
Y lo mismo que he dicho ya, espero seguir mucho tiempo y con lectores como tú :)
Lo digo con total convicción y es que el blog de la Arcadia de Urías para mi ha sido el gran descubrimiento del año. ¡Y todo por un post de heavy metal que escribiste!
Sempre endavant!
Modo vergüenza ON ^_^
Precisamente un post de Metal, los que menos se leen, tiene cojones la cosa xD
Moltes gràcies Adrià! I a posar-se bé per aquesta nit!
Ya no recuerdo la primera vez que entré en la Arcadia, lo que sí recuerdo fue que nada más entrar pasó a formar parte de mis favoritos por el contenido y el formato tan original que tenía.
Sin duda habéis hecho un trabajo excepcional en este último año, prueba de ello es la cantidad de pasajeros que nos pasamos por la nave diariamente, y por ello no me queda más que daros mis más sinceras felicitaciones. :D
Espero poder felicitaros el décimo aniversario!
¡Muchas gracias Fer! La verdad es que fuiste de los primeros “regulares” de la Arcadia, hehehehe.
Muchas gracias por estar ahí :)
El décimo aniversario dice, ¡madre mía! xD
Pues este humilde Dekaranger llegó… en epoca Blogger. y pense que llevabas más tiempo, palabra. Andaba buscando yo videos de GACKT a raiz de la cancion que grabó para Kamen Rider Decade, y… bueno, ahora deben de decir cada vez que me ven acercarme “oh, xcielos, ese ese conejo plasta de nuevo! ¡Arrojadle a la sentina!”
No, ahora en serio. Ha sido agradable conocer la Arcadia, a su tripulacion, sus vivitantes… Y saber de otros temas gracias a la misma.Un parentesis, con permiso: Respecto al tema blogger/wordpress… en el fondo depende de que nos sirva para lo que queremos hacer. De que estemos a gusto, y de que nos mole, claro.
Cerrado el parentesis, decir que la Semana Nexo TLQM es una cosa que ami no se me habria ocurrido y que me gustaria que hubiera sido asi (esto es un elogio, que conste). Y mi participacion de ultima hora… bueno, pelin regulera, la verdad. Me calaste capitan, al decir que yo no soy de postear deprisa y corriendo ;)
En fin, y ya antes de marchar d epatrilla…
¡¡¡FELICIDADES!!! Y a ver si este primer año se convierte en por lo menos, otros 10 ;)
¡Nos leemos!
Para nada es un plasta este conejo, es una alegría verte por aquí cada día :D
Muchas gracias por estar siempre por aquí, gracias por las felicitaciones y los buenos comentarios. Gracias por todo, vamos :)
Esos 10 quedan lejos, pero quien sabe, a lo mejor llegamos xD
De da, hombre, de nada ;) y solo hay una manera de saberlo, esperar. Eso, o pedirle prestada la TARDIS al Doctor XDD
Felicidades por este año!!. Pronto te felicitaré en persona :P
Bueno verte de forma virtual por aquí, ¡y gracias! Nos vemos en nada :)
Felicidades Capitán, ¡que la Arcadia cumpla muchos años más!
¡Muchisimas gracias Alberto! Y que tú lo veas y leas :)
Pues muchas felicidades y parece que si, que debe ser cosa de la época (por lo del frio y la morriña) porque el mío es de primeros de eneros ;)! Yo creo que voy por el 4… o es por el 3… mmmmm
Saludos!
Todo un veterano a estas alturas :)
‘Muchas gracias!
Felicitats Capità!
Aqui uno de los silenciosos :P.
Salut!
Moltes gràcies, silenciós… a veure si et reconvertim en un “comentariero” xD
Gracias a ti por entretenernos con tan divertidos post.
Muchas felicidades y que nos veamos esta bitácora por muchos años más.
Un beso.
PD: Mi post favorito sigue siendo el del vídeo del Tamagotchi falso, lo que me pude reir :-)
¡Muchas gracias Montse!
Un beso para ti también, y espero que el tuyo siga contra viento y marea (es decir, ¡a pesar del curro!)
PD: Se me fue la olla con ese video, pero se me ha ido bastantes veces más desde entonces xD
Moltes felicitats per aquest anyet !!! Per molts anys !!
Moltes gràcies Núria! Només és un anyet, però ben aprofitat ^_^
Felicidades¡¡ y que conste que a mis las entradas que mas me gustan son las de música aunque no deje muchos comentarios.
¡Muchas gracias Vic! Ya tengo otro motivo para seguir escribiéndolas ;-)
Felicidades por este primer año y gracias por los buenos momentos y risas que me has dado, he descubierto muchas cosas de Japón gracias a ti.
Ojalá sea por muchos años ^^
¡Muchas gracias Roy! No es peloteo, yo también me lo paso muy bien leyendo tu blog ^_^
Gracias a ti! Después de casi un mes de esta entrada (voy retrasao con GReader, lo sé), que nos hemos conocido “face to face” en la 1ª Cumbre #TLQM, nos volvimos a ver en el concierto de pepino en Barcelona y porque soy un orgulloso comprador y portador de la auténtica camiseta TLQM solo me queda decir:
¡ FELICIDADES / FELICITATS / おめでとうございます !
¡Nunca es tarde si la dicha es buena! ¡Gracias por llevar esa camiseta con orgullo! Es un honor para mi.
I moltes gràcies per tot en general ;-)